Ik heb momenteel 2 IJslandse paarden, Atli en Menglöd.

Hieronder kun je meer over ze lezen en op de pagina met filmpjes kun je ze in actie zien.

---

Atli frá Áfréttur

 

Atli is mijn eerste eigen paard. Hij is een ruin die geboren is in 1994. Ik heb hem sinds 2002 en sindsdien hebben we een lange weg samen afgelegd. Toen ik hem kocht, was ik verliefd geworden op zijn lieve ogen. Zijn soms onverklaarbare en vaak ongehoorzame gedrag vond ik intrigerend: waarom wilde hij maar zelden doen wat ik vroeg? Hij voldeed ook aan bijna geen enkele van de wensen die op mijn lijstje had staan voor de aanschaf van mijn eerste eigen paard: ik wilde een paard dat makkelijk kon tölten, hij moest zowel alleen als in een groep goed te rijden zijn, ik moest er veilig mee naar buiten kunnen en dan wilde ik het liefste ook nog een leuk kleurtje. Nou, Atli kon niets van dit alles en een apart kleurtje had hij ook al niet... Maar ja, ik was verliefd dus ik moest en zou hem hebben. En zo geschiedde. Ik kon alleen met hem buitenrijden als hij achter andere paarden aan mocht lopen; zelf sturen of remmen kon ik meestal wel vergeten. Tölten deed hij ook maar zeer matig; hij liep erg lateraal. Ik had een hulpteugel nodig om te zorgen dat hij niet voortdurend zijn hoofd omhoog gooide en zijn rug wegdrukte. En zijn verkeersmakheid liet ook nog te wensen over, vooral als hij toch al geen zin had om uit rijden te gaan...

Atli toen ik hem net had, voorjaar 2002

Pas toen ik begon met het doen van grondwerk begon hier wezenlijk verandering in te komen. In het begin kon ik Atli zelfs met bit en Thiedemannteugel vaak nog niet houden, dus ik besloot dat allemaal af te doen en hem op touwhalster te gaan rijden, en hierbij het Parelli-trainingsprogramma te gaan volgen. Langzaamaan ging het steeds beter en werd hij braaf en meewerkend, en bovenal: ik kon alleen met hem buitenrijden! Toen ik echter aan de tölt wilde gaan werken en ik Atli daarvoor wat meer dressuurmatig wilde gaan rijden, was het touwhalster niet meer toereikend en ben ik hem weer met bit gaan rijden. Ik ben de verschillende Natural Horsemanship oefeningen steeds meer gaan combineren met dressuurmatig rijden, met als resultaat dat ik nu een sterk, soepel, blij en meewerkend paard heb dat ik zelfs zonder hoofdstel of halster kan rijden. Achter dat bokkige, eigenwijze paard bleek dus inderdaad mijn droompaard verscholen te zitten!
Atli is mijn maatje en mijn leermeester en ik hoop dat we ons leven lang bij elkaar zullen blijven.

Atli los in draf op de cirkel, april 2008

---

Menglöd van 't Steenfort

 

Menglöd heb ik gekocht als 'projectpaard'. Ze is een merrie en is geboren in 1995. Ik heb haar met Kerst 2007 gekocht met de bedoeling haar door te trainen en uiteindelijk een nieuwe eigenaar voor haar te zoeken, die van haar kan genieten als zijnde een goed en betrouwbaar recreatiepaard. Die potentie heeft ze zeker in zich! Toen ik haar kocht was er echter al langere tijd niets meer met haar gedaan waardoor ze compleet uit conditie was. Werk aan de winkel dus!
In het begin had ze wel wat moeite met de verhuizing; na 12 jaar op hetzelfde adres gewoond te hebben was de verhuizing nogal een omslag voor haar. Ze at slecht en moest echt een plekje binnen haar nieuwe kudde vinden. Ze vond heel veel dingen eng, had moeite om stil te staan op de poetsplaats en kon zich maar slecht op mij concentreren als ik met haar werkte. In het begin wilde ze zich ook niet laten pakken in de wei. Na een week of twee had ze echter besloten dat ik toch wel oké was en sindsdien komt ze meestal zelf al naar me toe. Als ik het waag om Atli uit de wei te halen en haar niet, komt ze vragend bij het hek staan: "Mag ik niet mee???"
De eerste maand dat ze bij mij was heb ik haar niet gereden, maar alleen wat grondwerk met haar gedaan om hiermee een band op te bouwen. Tevens heb ik die maand wat voorbereidend gymnastiserend grondwerk met haar gedaan. Na deze maand kwam ze duidelijk beter in haar vel te zitten en heb ik het rijden met haar opgepakt. Ze vindt dit ontzettend leuk! Ze is heel ijverig en wil het graag goed doen allemaal. Tevens heeft ze veel looplust en geniet ze van de buitenritten die we maken, zowel onder het zadel als mee als handpaard terwijl ik Atli rij. Ik kan ook al duidelijk zien en voelen dat haar bespiering toegenomen is; ze wordt steeds sterker. Ze kan inmiddels ook prima haar aandacht bij mij houden en ze doet erg haar best voor me. Ze is echt een leuk paard om mee te werken! Ik vind haar zelfs zo leuk dat ik het niet meer over mijn hart kan verkrijgen haar te verkopen. Ze blijft dus bij mij!

Menglöd onder het zadel, april 2008