Terug naar overzicht van artikelen.

 

Hoe is jouw balans? deel 2

 

 

In deel 1 van 'Hoe is jouw balans' heb je al een aantal oefeningen gekregen om zowel met als zonder paard je balans te verbeteren. In deel 2 van 'Hoe is jouw balans?' gaan we hierop verder in met nog een bijzonder leuke oefening om je onafhankelijke zit te verbeteren: de passagiersles.

Mensen zeggen wel eens: mijn paard is mijn leermeester. We gaan dat met de passagiersles heel letterlijk nemen: je paard gaat jou zitles geven, en jij mag je verder nergens mee bemoeien. Het enige wat jij mag doen in deze oefening, is passagier zijn en daarbij heel goed voelen in jouw lijf hoe het bewogen wordt door je paard. De passagiersles gaat als volgt:

Zorg dat je de rijbak voor jou alleen hebt. Je kunt eventueel een stuk afzetten, zodat de ruimte waarin je rijdt kleiner is. In het begin kan dit veiliger voelen; doe wat voor jou goed voelt. Gebruik je normale optoming voor je paard, maar laat je teugels op de hals van je paard liggen. Als je dat te spannend vindt, hou je ze met één hand vast aan het uiteinde. De teugels moeten daarbij wel in een boogje blijven hangen. Je hebt dus geen contact met je teugels. Je vraagt je paard te gaan stappen, zonder dat je aangeeft in welke richting, of hoe vlot hij moet doorstappen. Het enige wat je dus vraagt, is stap en zolang je paard stapt, doe je niets om hem te beïnvloeden. Je volgt alleen maar alle bewegingen die hij maakt. Dus als hij een bocht maakt, ga je mee in die beweging, zonder hem te willen sturen. Als hij stil gaat staan, aai je hem even over zijn hals, en vraag je hem opnieuw om aan te stappen. Hierbij stuur je hem niet, ook niet als hij met zijn neus voor het hek is gaan staan. Je vraagt hem slechts om te gaan stappen, en je laat hem zelf uitzoeken in welke richting hij dat kan doen. Alleen als je merkt dat je paard in paniek raakt omdat je hem vraagt te gaan stappen terwijl hij niet voorwaarts kan met dat hek voor zijn neus, mag je hem eventjes op gang helpen door hem bij te sturen. Probeer dan wel de volgende keer dat je paard weer voor het hek gaat staan, of hij nu wél zelf kan bedenken dat hij opzij kan wegstappen.

Goed, je bent nu dus aan het stappen, je volgt alle bewegingen van je paard en je bemoeit je niet met hoe en waar hij gaat. Ga nu eens voelen welke spieren je gebruikt en hoeveel kracht je daarbij nodig hebt om rechtop te blijven zitten en de bewegingen te volgen. Je zult ontdekken dat als je te weinig spierkracht gebruikt, dus als je er een beetje als een zak aardappelen op zit, dat je dan uit balans gebracht wordt als je paard een bocht maakt of gaat stilstaan. Als je echter te stijf op je paard zit, is het ook moeilijk om de bewegingen goed te volgen; je werkt je paard dan tegen. Probeer de gulden middenweg te vinden: precies zoveel spanning in je lichaam zodat je jezelf goed rechtop kunt houden, en je de bewegingen goed en soepel kunt volgen. Voel ook eens naar je zitbotjes. Heb je evenveel gewicht op beide zitbotjes? Is dat in de bochten ook zo? Hoe worden ze bewogen door de bewegingen van je paard? Wat doe je met je schouders? Trek je ze onwillekeurig een beetje op, of laat je ze ontspannen hangen? En voel eens hoe je balans is. Val je voorover of achterover, als je paard vanuit stilstand vertrekt? Blijf je in de bochten midden boven je paard zitten? Hoe zijn je ogen? Kijk je ontspannen rond, of kijk je af en toe met een harde blik naar de plek waar je eigenlijk zou willen dat je paard heen loopt... (en probeer je hem zo toch eigenlijk nog te controleren)? En hoe is je ademhaling? Blijft je adem laag, tot in je buik, ongeacht wat je paard doet? Of merk je dat je meer met je borst ademt, en dat je dat zelfs nog meer doet als je paard een onverwachte beweging maakt? Oefen jezelf in de lage buikademhaling, ongeacht wat er gebeurt. Wanneer je adem tot in je buik komt, breng je je zwaartepunt namelijk omlaag en zul je veel minder snel uit balans gebracht worden!

Merk je dat je paard telkens bij de uitgang gaat staan, terwijl jij net zo lekker al die bovenstaande dingen aan het voelen bent? Hmm, interessant... Hij zou dus eigenlijk liever iets anders doen dan met jou op zijn rug door de bak lopen! In plaats van hier boos of gefrustreerd over te raken, bedank je hem voor het uiten van zijn mening: je laat hem heel even bij de uitgang staan, aait hem over de hals en vraagt hem weer te gaan stappen. Gaat hij telkens weer bij de uitgang staan? Nou, dan heb je mooi de kans om veel bochtjes en overgangen te oefenen!

Als deze passagiersles na verloop van tijd goed gaat, kun je de hele bak gaan gebruiken en de les ook in draf en galop gaan doen. Ga echter pas naar een hogere gang, als je je compleet veilig en vertrouwd voelt in een gang lager! Wanneer je vervolgens op zoek bent naar een nog grotere uitdaging, ga de passagierslessen dan doen met een Natural Horse Barebacksheep, een barebackpad of zonder zadel. Als je wekelijks zo'n 20 minuten een passagiersles neemt van je paard, zul je merken dat je balans na verloop van tijd flink zal verbeteren! Een passagiersles kan ook prima onderdeel zijn van je gewone training: doe hem dan als warming-up of als cooling-down.

Als je gewend bent om altijd de controle te hebben tijdens het rijden, kan dit in het begin best een spannende oefening zijn! Doe dan ook niets wat je echt niet durft. Vind je het echt te eng om je paard zo stuurloos door de bak te laten gaan, begin dan met iemand die je paard vasthoudt en meeloopt, en vraag diegene om willekeurig door de bak heen te lopen zonder dat jij van te voren weet welke kant je op gaat. Op die manier kun je rustig aan wennen aan het gevoel van niet te sturen, en je paard te volgen. Als dat op gegeven moment veilig voor je voelt, ga je de passagiersles zonder helper doen; eerst in een kleine, afgezette ruimte en later in de hele bak.

Ik wens je veel succes en vooral ook veel plezier bij het volgen van deze passagierslessen! Wil je nog graag wat extra hulp bij het aanleren van een goede balans? Maak dan eens een afspraak voor een les Centered Riding en/of Yoga met Paarden!

 

Heb je vragen of opmerkingen over dit artikel? Stuur me dan gerust een .

 

 

Terug naar overzicht van artikelen.

 

 

© copyright 2011 Marja Besselink